Διαταραχές συμπεριφοράς στην παιδική ηλικία

Ονομάζονται Γιώργος, Μαρία, Νίκος ή Ελένη, έχουν ηλικία μεταξύ τεσσάρων και πέντε ετών κι έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό : μαλώνουν πολύ, προκαλούν συνεχώς άλλα παιδιά στο νηπιαγωγείο ή καταστρέφουν οτιδήποτε βρεθεί μπροστά τους. Φωνάζουν, κραυγάζουν κι ενοχλόυν ασταμάτητα, δεν είναι ευλύγιστα, δεν μπορούν να συγκεντρωθούν, είναι απρόσεχτα στο παιχνίδι και αντικοινωνικά απέναντι στους συνανθρώπους τους. Αυτά τα παιδιά χαρακτηρίζονται σήμερα από τους ειδικούς ως παιδιά με διαταραχές συμπεριφοράς.

 

Με την έναρξη του σχολείου παρουσιάζει ένα 20% των παιδιών διαταραχές συμπεριφοράς. Στις περισσότερες περιπτώσεις αυτές έχουν ήδη εντοπιστεί από το νηπιαγωγείο. Τα παιδία αυτά δείχνουν έντονες διαταραχές στην κοινωνική συμπεριφορά ή τεράστια ελλείμματα στην κινητική ανάπτυξη. Υποφέρουν από ελλειματική συγκέντρωση, προβλήματα στην αντίληψη και στα αισθητήρια όργανα όπως επίσης και στον συντονισμό. Οι διαταραχές της κοινωνικόητας εκφράζονται ως αδυναμία σύναψης επαφής με άλλα συνομήλικα παιδιά, δυσκολίες μέσα στην ομάδα, επιθετικότητα και χαμηλή ανεκτικότητα. Υπάρχουν παιδιά που χτυπάνε, τσιμπάνε ή σπρώχνουν άλλα παιδιά αντί απλά να πούνε οτι θέλουν να παίξουν μαζί.

 

Συχνά απουσιάζει από τα παιδιά αυτά η αίσθηση για το ίδιο τους το σώμα και τις κινητικές του ικανότητες. Παιδιά με ελλείμματα στον τομέα του συντονισμού, της συγκέντρωσης και της κινητικότητας μπορεί να δυσκολεύονται να περπατήσουν με την πλάτη (προς τα πίσω), να πηδάνε στο ένα πόδι ή να ισορροπήσουν. Πέφτουν διαρκώς πάνω σε άλλα παιδιά, σκοντάφτουν συνεχώς η πέφτουν κάτω. Αυτά τα παιδιά συχνά χαρακτηρίζονται παρορμητικά κι ανεξέλεγχτα. Άλλα πάλι δυσκολεύοναι να συγκεντρωθούν, αποσπάται μονίμως η προσοχή τους και δεν μπορούν να αφοσιωθούν σε ένα συγκεκριμένο παιχνίδι ή μια άσκηση. Το αποτέλεσμα είναι να περιθωριοποιούνται.

 

Πιθανές αιτίες τέτοιων διαταραχών συμπεριφοράς θα πρέπει να συζητηθούν με τον Αναπτυξιολόγο-Παιδίατρο που έχει ως έργο του την πρόληψη, πρώιμη αναγνώριση, διάγνωση, προώθηση και θεραπεία –μεταξύ άλλων- και αυτών των παιδιών.

 

Στα πλαίσια της διάγνωσης είναι σημαντικό να αναζητηθεί η αιτία των διαταραχών συμπεριφοράς. Σε περίπτωση υποψίας σωματικής παθολογικής αιτίας το παιδί παραπέμπεται σε συνάδελφο της αντίστοιχης ειδικότητας. Άλλα αίτια εκτός από νευρολογικά και μεταβολικά νοσήματα, μπορέι να είναι δυσανεξία σε τροφές ή προβλήματα ακοής/όρασης. Έαν ένα παιδί δεν βλέπει καλά, δεν μπορεί να εκτιμήσει σωστά την αποστάσεις και είναι ανασφαλές στην βάδιση και στο παιχνίδι. Όταν ένα παιδί δεν ακούει καλά, μπορεί να εμφανίσει διαταραχές στον λόγο ή ανασφάλεια στην επικοινωνία. Αυτά τα ελλείμματα μπορούν να αντισταθμιστούν με τα κατάλληλα γυαλιά οράσεως ή ειδικό ακουστικό. Παρόμοια στην περίπτωση δυσανεξίας σε συγκεκριμένες τροφές, αφού αναγνωριστούν και θεραπευτούν, το παιδί μπορεί σε μικρό χρονικό διάστημα να φτάσει το στάδιο ανάπτυξης των συνομηλίκων του. Αυτό για παράδειγμα συμβαίνει στην κοιλιοκάκη : τα παιδιά πάσχουν από δυσανεξία στην γλουτένη και παρουσιάζουν σοβαρά ελλείμματα στην σωματική και νοητική τους ανάπτυξη. Με μια ειδική δίαιτα τα πάσχοντα παιδιά καλύπτουν την καθυστέρη της ανάπτυξής τους.

 

Πάντως δεν είναι πάντα τόσο εύκολο να βρεθεί η αιτία των δ/χών συμπεριφοράς. Συνεχώς παρατηρείται οι γονείς να απελπίζονται και να αισθάνονται οτι βρίσκονται σε αδιέξοδο. Αυτοί οι γονείς θα πρέπει να ξέρουν οτι μπορούν να βοηθηθούν. Το πρώτο βήμα είναι η επίσκεψη σε έναν Αναπτυξιολόγο-Παιδίατρο ο οποίος θα ταξινομήσει τις διαταραχές, θα τις αναλύσει και θα προτείνει θεραπευτικές λύσεις. Η πρώτη επίσκεψη διαρκεί περίπου 1 ½ ώρα. Θα ακολουθήσουν, αναλόγως φυσικά το περιστατικό, εκτιμήσεις από ψυχολόγο, εργοθεραπευτή, λογοθεραπευτή, φυσιοθεραπευτή και ειδικό παιδαγωγό. Αυτο θα βοηθήσει στην δημιουργία μιας ολοκληρωμένης εικόνας για το παιδί και στην εξατομίκευση της θεραπείας. Στην συνέχεια σε μια δεύτερη συνάντηση του Αναπτυξιολόγου με τους γονείς θα συζητηθούν τα αποτελέσματα των τέστ, το θεραπευτικό πλάνο και θα τεθούν οι θεραπευτικοί στόχοι.

 

Πού οφείλεται όμως το γεγονός οτι τόσα πολλά παιδιά στις μέρες μας εμφανίζουν διαταραχές συμπεριφοράς ;

Ένα μεγάλο μέρος των παιδιών ασχολούνται στις μέρες μας παθητικά και σε καθιστή θέση. Παίζουν μόνα τους και αποκτούν εμπειρίες σχεδόν αποκλειστικά μέσω της τηλεόρασης και του ηλεκτρονικού υπολογιστή αντί να παίζουν μαζί με άλλα παιδιά είτε στα πλαίσια μιας αθλητικής δραστηριότητας είτε έξω από το σπίτι στο ελεύθερο παιχνίδι. Αυτά τα παιδιά είναι διαρκώς κάτω από τις δυνατότητές του και μάλιστα σε μια ηλικία καθοριστική για την ανάπτυξη του νευρικού και μυικού συστήματος αλλά και γενικότερα του κινητικού μηχανισμού. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι διαταραχές συμπεριφοράς, σωματικές και κοινωνικές. Συχνά οι αιτίες θα πρέπει να αναζητηθούν μέσα στην οικογένεια, τον κοινωνικό περίγυρω ή το κοινωνικοπολιτιστικό περιβάλλον. Τραυματικά βιώματα όπως στην περίπτωση θανάτου, κακοποίησης και διαλυμένων οικογενεικών δεσμών μπορεί να έχουν ως επακόλουθο έντονες διαταραχές συμπεριφοράς. Μια επιπλέον αιτία μπορέι να βρίσκεται σε λάθη στην ανατροφή του παιδιού. Η έλλειψη αγάπης, η συναισθηματική και νοητική παραμέληση αλλά και το παραχαίδεμα ή η υπερπροστασία. Η ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού μπορεί να διαταραχτεί σοβαρά. Τα επακόλουθα μπορεί να είναι επιθετική και αντικοινωνική συμπεριφορά, μειωμένη αυτοπεποίθηση, δυσκολίες στην μάθηση, σωματικά ελλείμματα ή ανεπαρκής αντίληψη του ίδιου του σώματος.

 

Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν αρκεί μόνο η θεραπευτική παρέμβαση στο παιδί. Γι΄ αυτό η θεραπεία συμπεριλαμβάνει και τους γονείς. Για την επιτυχία της θεραπείας είναι σημαντικό να δημιουργηθεί σχέση εμπιστοσύνης και να συζητηθεί με τους γονείς η διάγνωση, η θεραπεία και τα πιθανά θεραπευτικά οφέλη. Η συμμετοχή των γονέων είναι σημαντική και απαραίτητη αλλά δεν είναι πάντα εφικτή. Πολλοί γονείς αντιμετωπίζουν απροκατάληπτα την διάγνωση και θεραπεία και είναι ευχαριστημένοι που μπορούν επιτέλους να κάνουν κάτι. Ωστόσο άλλους η διάγνωση αρχικά τους σοκάρει. Δέχονται ίσως πληροφορίες που είναι δύσκολο να επεξεργαστούν, για παράδειγμα οτι το παιδί τους έχει οριακή νοημοσύνη ή οτι οι ίδιοι πιθανόν συνευθύνονται για τις διαταραχές ανάπτυξης και συμπεριφοράς. Θα πρέπει να δοθεί χρόνος στους γονείς για να αντιμετωπίσουν την νέα κατάσταση και τα κοινωνικά και συναισθηματικά προβλήματα. Αυτό σημαίνει και σημαντικός χρόνος για το παιδί ώστε να μάθει με την βοήθεια των θεραπευτών και των γονέων να ζήσει μια όσο το δυνατόν πιο φυσιολογική ζωή.

 

Οι γονείς παίζουν κυρίαρχο ρόλο στην ευημερία του παιδιού τους. Είνα σημαντικό λοιπόν να μην αποστρέφουν το βλέμμα τους αλλά να έχουν την απαιτούμενη προσοχή ώστε να αντιλαμβάνονται νωρίς αλλαγές στο παιδί τους. Σίγουρα δεν αποτελεί διαταραχή συμπεριφοράς κάθε πείσμα, κάθε δυνατό χτύπημα του ποδιού στο πάτωμα ή κάθε καυγάς με κάποιο άλλο παιδί. Αν όμως οι γονείς νοιώθουν ανασφάλεια μπορούν να απευθυνθούν σε έναν Αναπτυξιολόγο- Παιδίατρο για να μπορεί να δοθεί στοχευμένη βοήθεια στο παιδί.

Πριν την εγκυμοσύνη

Είναι από παλιότερα γνωστό ότι όσο υψηλότερο είναι το κοινωνικό και οικονομικό καθεστώς διαβίωσης της υποψήφιας μητέρας, τόσο μεγαλύτερη η πιθανότητα επιτυχούς έκβασης της εγκυμοσύνης της. Η γυναίκα θα πρέπει να γνωρίζει πριν ακόμη μείνει έγκυος πως το κάπνισμα σχετίζεται με χαμηλό βάρος γέννησης του παιδιού, προωρότητα, αλλά και αυξημένη πιθανότητα αποβολής, ενώ το βρέφος διατρέχει μεγαλύτερο κίνδυνο συνδρόμου αιφνιδίου θανάτου. Επιβλαβές είναι το αλκοόλ και φυσικά τα ναρκωτικά για το έμβρυο, ενώ τα φάρμακα θα πρέπει κατά το δυνατό να αποφεύγονται λόγω της πιθανής τερατογόνου δράσης τους. Κάποιες ασθένειες όπως η συγγενής ερυθρά και η ανεμευλογιά μπορούν να προληφθούν με εμβολιασμό πριν την πιθανή εγκυμοσύνη, ενώ θα πρέπει να αποφεύγεται η κατανάλωση όχι καλά ψημένου κρέατος και η επαφή με γάτες για τον κίνδυνο της τοξοπλάσμωσης. Η λήψη συμπληρώματος φυλλικού οξέος πριν την εγκυμοσύνη ελαττώνει τον κίνδυνο ανωμαλιών του νευρικού σωλήνα. Παθήσεις της μητέρας όπως υπέρταση, διαβήτης, συγγενής καρδιοπάθεια θα πρέπει έγκαιρα να αντιμετωπίζονται ή να παρακολουθούνται. Προσοχή χρειάζεται όταν υπάρχει ιστορικό αποβολών, γέννησης θνησιγενούς νεογνού, ηλικία μητέρας >35 ετών, προηγούμενο παιδί με ανωμαλία και οικογενειακό ιστορικό κληρονομικού νοσήματος.

Αλλεργία - όσα πρέπει να ξέρετε

Η αλλεργία είναι μια αντίδραση υπερευαισθησίας του ανοσοποιητικού συστήματος σε κάποιον εξωτερικό παράγοντα , ο οποίος ονομάζεται αλλεργιογόνο και έρχεται σε επαφή με τον οργανισμό μέσω κατάποσης, επαφής με το δέρμα ή εισπνοής.

Στα αλλεργικά νοσήματα υπάγονται οι τροφικές αλλεργίες που είναι και οι πρώτες που εμφανίζονται, οι αλλεργίες σε φάρμακα, το άσθμα, η αλλεργική ρινίτιδα και επιπεφυκίτιδα, το έκζεμα και το αγγειοοίδημα. Τα πιο κοινά αλλεργιογόνα είναι το άκαρι της οικιακής σκόνης, οι γύρεις των δένδρων, το τρίχωμα των ζώων, οι μύκητες, καθώς και ορισμένες τροφές και φάρμακα

Στην ανάπτυξη της αλλεργίας συμβάλει η γενετική προδιάθεση, το οικογενειακό ιστορικό αλλεργίας, η επαναλαμβανόμενη έκθεση σε αλλεργιογόνα, κάποιες ιώσεις, η μόλυνση του περιβάλλοντος, η υγρασία, ο ανεπαρκής αερισμός των χώρων και ο καπνός του τσιγάρου. Έχει βρεθεί ότι η έναρξη των στερεών τροφών σε ηλικία < 6 μηνών αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης αλλεργίας, ενώ αυξημένη επίπτωση έχουν και τα παιδιά με αυξημένη IgE, καθώς και αυτά που έχουν θετική απάντηση σε αλλεργικές δοκιμασίες.

Οι αλλεργικές αντιδράσεις που εκδηλώνονται με IgE μηχανισμό εμφανίζονται συνήθως από λίγα λεπτά έως 1 ώρα μετά την έκθεση στο αλλεργιογόνο που συνήθως είναι κάποια τροφή (γάλα, αυγό, ψάρι, σόγια, σιτηρά, ξηροί καρποί και κάποια φρούτα), φάρμακα (κυρίως β-λακταμικά αντιβιοτικά, αναισθητικά, ΜΣΑΦ), το latex και το δηλητήριο των εντόμων (μέλισσα, σφήκα). Οι όψιμες αλλεργικές αντιδράσεις (μη IgE ) συμβαίνουν λίγες ώρες ως αρκετές ημέρες μετά την έκθεση και παραδείγματα αποτελούν η ορονοσία και η αγγειΐτιδα μετά τη λήψη αντιβιοτικών, η χρόνια μορφή της ατοπικής δερματίτιδας και η αλλεργική εξ επαφής δερματίτιδα.

Να κάνουμε μια ιδιαίτερη αναφορά για τις αλλεργικές αντιδράσεις στα εμβόλια για τις οποίες γίνεται πολύς λόγος και να πούμε πως γενικά είναι πολύ σπάνιες αφού οι σοβαρές εξ αυτών είναι < 1/1000000 δόσεις. Οι ουσίες που ενοχοποιούνται είναι το αυγό, η νεομυκίνη και το latex στο μπουκαλάκι του εμβολίου.

Τα διαθέσιμα διαγνωστικά μέσα για την IgE ευαισθητοποίηση αποτελούν οι δερματικές δοκιμασίες νυγμού που είναι και οι εξετάσεις εκλογής, οι επιδερμικές δοκιμασίες (patch test) και οι in vitro δοκιμασίες (RAST). Σε γενικές γραμμές τα αρνητικά αποτελέσματα έχουν μεγαλύτερη αξιοπιστία από τα θετικά.

Σχετικά με την αντιμετώπιση της αλλεργίας διαθέτουμε φαρμακευτικά και μη μέσα. Στα πρώτα ανήκουν η αδρεναλίνη, τα αντιισταμινικά και τα κορτικοστεροειδή, ενώ για την αλλεργία στο γάλα αγελάδας που είναι και η πρώτη χρονικά που εμφανίζεται υπάρχουν τα ειδικά γάλατα εκτεταμένης υδρόλυσης. Η αλλεργία στο γάλα συνήθως υποχωρεί μεταξύ 1ου και 2ου έτους ζωής. Επιπλέον άμεση-αρχικά τουλάχιστον-διακοπή του ύποπτου αλλεργικού παράγοντα. Η διάρκεια αποφυγής της ύποπτης ουσίας εξαρτάται από το αποτέλεσμα της διακοπής, την απάντηση στη θεραπεία και τον περαιτέρω εργαστηριακό έλεγχο. Επιβάλλεται εκπαίδευση του ασθενούς και του περιβάλλοντός του για αποφυγή των αλλεργιογόνων και των άλλων εκλυτικών αιτίων, με οδηγίες για εναλλακτικές λύσεις και τρόπων αντιμετώπισης τυχόν αντιδράσεων.

Υποθυρεοειδισμός

Διακρίνεται σε συγγενή και επίκτητο. Ο συγγενής οφείλεται σε αγενεσία ή αποτυχία μετανάστευσης του θυρεοειδούς στη φυσική του θέση κατά την εμβρυική ζωή, σε διαταραχή σύνθεσης θυρεοειδικών ορμονών και σε ανεπάρκεια ιωδίου. Αποτελεί ένα από τα λίγα αίτια νοητικής υστέρησης που μπορούν να προληφθούν, πράγμα το οποίο γίνεται με τον προληπτικό νεογνικό έλεγχο ρουτίνας (Guthrie test ). Η έγκαιρη θεραπεία επιτυγχάνει καλά επίπεδα νοητικής ανάπτυξης και συνίσταται στη δια βίου χορήγηση θυροξίνης. Στα βρέφη αυτά υπάρχει και μια μικρή αύξηση της συχνότητας και άλλων συγγενών ανωμαλιών, συνήθως καρδιακών. Τα κλινικά χαρακτηριστικά του υποθυρεοειδισμού κατά τον πρώτο μήνα της ζωής συνίστανται σε προβλήματα στη σίτιση, τη θρέψη και την ανάπτυξη, βραχνό κλάμα, μεγάλη γλώσσα, δυσκοιλιότητα, ομφαλοκήλη, αδρά χαρακτηριστικά προσώπου, ψυχρό, ξηρό δέρμα και παρατεινόμενο ίκτερο.

Ο επίκτητος ή νεανικός υποθυρεοειδισμός οφείλεται συνήθως σε αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα. Είναι συνηθέστερος στην εφηβική ηλικία και στα κορίτσια. Τα κλινικά χαρακτηριστικά είναι η καθυστέρηση της ανάπτυξης, της εφηβείας και της οστικής ηλικίας, η δυσανεξία στο κρύο με ψυχρά άκρα, η ξηροστομία , η βρογχοκήλη, η παχυσαρκία, η δυσκοιλιότητα και οι μαθησιακές δυσκολίες. Ορισμένα παιδιά παρουσιάζονται με κεφαλαλγίες και προβλήματα όρασης. Η θεραπεία και εδώ είναι η υποκατάσταση με θυροξίνη.

Αντενδειξεις μητρικου θηλασμου

ΑΞΙΑ ΜΗΤΡΙΚΟΥ ΘΗΛΑΣΜΟΥ

Μείωση βρεφικής θνησιμότητας
Ελάττωση επίπτωσης και σοβαρότητας λοιμώξεων
Μείωση εμφάνισης συνδρόμου αιφνιδίου θανάτου
Ελάττωση εμφάνισης συστηματικών νόσων στη μετέπειτα ζωή
Αναφορά για βελτίωση επιδόσεων σε IQ test
Αυξημένη αναλγησία σε επώδυνες δοκιμασίες

Στη μητέρα: περιορίζει την απώλεια αίματος μετά τον τοκετό

Αποκατάσταση αισθητικής σώματος
Αυξημένη οστική πυκνότητα
Μείωση εμφάνισης καρκίνου μαστού και ωοθηκών
Ψυχικές επιδράσεις
Οικονομικά οφέλη

ΑΝΤΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΘΗΛΑΣΜΟΥ

Σχετικές- απόλυτες

Πραγματικές- κατ’ επίφαση

Έλλειψη πολιτικών υγείας

Ελλιπής ενημέρωση επιστημόνων υγείας- κοινωνικού συνόλου

ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ

HIV

ΦΥΜΑΤΙΩΣΗ

ΑΝΕΜΕΥΛΟΓΙΑ

CMV

ΓΟΝΟΚΟΚΚΟΣ

ΛΙΣΤΕΡΙΩΣΗ

ΕΡΥΘΡΑ

ΠΑΡΩΤΙΤΙΔΑ

ΗΠΑΤΙΤΙΔΕΣ

HSV

ΣΥΦΙΛΗ

ΤΟΞΟΠΛΑΣΜΩΣΗ

ΧΛΑΜΥΔΙΑ

ΠΑΡΒΟΪΟΣ

ΙΛΑΡΑ

HIV

Ανιχνεύεται στο γάλα

Μεταδίδεται στο νεογνό

Αντένδειξη στις αναπτυγμένες χώρες

Εκτίμηση του κινδύνου στις αναπτυσσόμενες

ΗΠΑΤΙΤΙΔΕΣ

Ηπατίτιδα Α: δεν υπάρχει αντένδειξη (σωστή υγιεινή, πλύσιμο χεριών)

Ηπατίτιδα Β: ανιχνεύεται , μικρό ιϊκό φορτίο, δεν συνιστάται αποφυγή εφόσον προηγηθεί συνδυασμένη ενεργητική και παθητική ανοσοποίηση

Ηπατίτιδα C : σχετική αντένδειξη σε ηπατική ανεπάρκεια, τραυματισμένες θηλές

ΦΥΜΑΤΙΩΣΗ

Απομάκρυνση του νεογνού εφόσον η μητέρα έχει ενεργό νόσο, αφαίρεση γάλακτος με αντλία και χορήγησή του από άλλο άτομο

Αντένδειξη η φυματιώδης μαστίτιδα

HSV- ανεμευλογιά

Αντένδειξη υπάρχει σε ενεργό βλάβη του μαστού της μητέρας

Ανεμευλογιά: ο θηλασμός επιτρέπεται εφόσον δεν έχουν εμφανισθεί νέες βλάβες για 72 ώρες, ενώ οι υπάρχουσες έχουν εφελκιδοποιηθεί

CMV

Όχι αντένδειξη εφόσον το νεογνό είναι τελειόμηνο και η ορομετατροπή δεν έγινε κατά τη γαλουχία

Δεν ισχύει το ίδιο για τα πολύ χαμηλού βάρους γέννησης

Η απόφαση θα ληφθεί με συνεκτίμηση του κινδύνου

Η κατάψυξη ή παστερίωση μειώνει σημαντικά το ιϊκό φορτίο

ΆΛΛΕΣ ΛΟΙΜΩΞΕΙΣ

Η λοίμωξη από τοξόπλασμα, λιστέρια, γονόκοκκο, χλαμύδια, παρβοϊό, ιλαρά, ερυθρά, παρωτίτιδα δεν αποτελεί αντένδειξη θηλασμού

Στη σύφιλη η μόνη αντένδειξη είναι οι εντοπισμένες βλάβες στη θηλή ή το μαστό

ΝΟΣΗΜΑΤΑ ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟΥ ΟΥ

Γαλακτοζαιμία

Φαινυλκετονουρία

Νόσος Wilson

ΈΞΕΙΣ- ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ

Διαιτητικές συνήθειες

Κάπνισμα

Αλκοόλ

Ναρκωτικά

Διορθωτικές επεμβάσεις του στήθους με σιλικόνη

ΈΚΘΕΣΗ ΣΕ ΧΗΜΙΚΟΥΣ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ

Φυτοφάρμακα

Παρασιτοκτόνα

Βαρέα μέταλλα ( Pb, Hg, Cd, ραδιονουκλεοτίδια)

ΦΑΡΜΑΚΑ

Απαραίτητη η γνώση της φαρμακοκινητικής και της βιοδιαθεσιμότητας του φαρμάκου

Αντενδείκνυνται πλήρως: αντιμεταβολίτες και χημειοθεραπευτικοί παράγοντες, ραδιοϊσότοπα, χλωραμφαινικόλη, κλινδαμυκίνη, μετρονιδαζόλη

β- αποκλειστές: αποφυγή σοταλόλης, προσοχή ατενολόλη, χωρίς κίνδυνο η λαβεταλόλη και η προπρανολόλη.

Αντιφλεγμονώδη: Προσοχή στη χρήση ασπιρίνης, χωρίς κίνδυνο ιμπουπροφένη και ναπροξένη

Αποφυγή θηλασμού σε χρήση ψυχοτρόπων φαρμακευτικών σκευασμάτων (ημίσεια ζωή, νευροανάπτυξη)

Αποφυγή θηλασμού σε χρήση ναλιδιξικού οξέως, νιτροφουραντοϊνης και σουλφοναμιδών σε νεογνό με έλλειψη G-6- PD

ΕΙΔΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

Επίπεδες ή εισέχουσες θηλές

Υπερφόρτωση μαστού

Τραυματισμός θηλών

Μαστίτιδα

Απόστημα μαστού

Καισαρική τομή

Πολύδυμη κύηση

Νεογνικός ίκτερος

Σχιστίες

Περισσότερα Άρθρα...

  1. Θηλασμός

Ygeia Paidiagnostics

Διεύθυνση Ιατρείου:

Περιάνδρου 25, Κόρινθος

Τηλ.: 27410 74064

Κιν.: 6976 095 795

 

Διεύθυνση Οικίας:

Πινδάρου 26, Κολωνάκι